Magnum marathon met een raket
Uit: Viking Nieuws september 2024
September 2023 jaar werd ik lid van Viking, na ruim vijftien jaar geleden als jeugdroeier voor het laatst te hebben geroeid. Mijn eerste jaar bij Viking had ik vier roeidoelen: een ploeg vinden, mijn “oude” examens halen, zodat ik zelfstandig op hetzelfde niveau kon roeien als destijds, deelnemen aan de vaardigheidsproef en meedoen aan een roeimarathon. Op zondag achttien augustus kon ik (op de valreep) het vierde doel gaan afstrepen met de Magnum marathon.
7:22 Vertrek uit Utrecht
De meeste spullen had ik de avond ervoor klaargezet en de paklijst was afgestemd met ervaren marathonroeiers. Ik had er het volste vertrouwen in dat ik genoeg meenam en spoiler alert: het was zelfs meer dan genoeg. Met z’n drieën (Jeanette van Zanten, Henny Sinnema en ik) reden we vol goede moed naar Amsterdam. Er startte ook een andere ploeg van Viking en in totaal zouden er roeiers van tien verenigingen het water op gaan in zestien boten, variërend van wherry tot C4+.
8:28 Stuurliedenvergadering bij Willem III
De route van 58 kilometer zou ons vanuit Amsterdam leiden langs onder meer Weesp, Nieuwersluis en Abcoude via onder andere de Vecht, de Angstel en de Amstel. Een flink aantal lage bruggen (slippen en doorvallen!), twee keer het Amsterdam-Rijnkanaal oversteken (ARK voor intimi) en tussendoor alle andere watergebruikers en begroeiing ontwijken. Ook tijdens het sturen beloofde het een intensieve tocht te worden.
9:05 Uitzetten gelijk NU!
We mochten roeien in de Piet Helle van Willem III (‘onze beste C2+’). Volgens ons schema wisselden we elk half uur door in de boot, waardoor we telkens blokken van een uur roeiden afgewisseld met een half uur sturen. Los van onze individuele voorbereidingen hadden we als training een paar weken eerder gezamenlijk naar Rhijnauwen geroeid en al voor de start voelde het alsof we dit veel vaker hadden gedaan.
10:14 De eerste oversteek ARK
Na een uur roeien was het tijd voor mijn eerste stuurbeurt. Om de een of andere reden besloot een beenspier te verkrampen direct onder de eerste lage brug (en probeer maar eens je been te strekken wanneer je zo plat mogelijk in de boot ligt terwijl een brugdek een paar centimeter boven je hoofd hangt), maar de rest van de tocht hield die spier zich gelukkig gedeisd. Ook was het tijd voor de eerste van de twee passages over het ARK. Leden van Willem III stonden aan weerszijden en communiceerden met elkaar via vlaggen en portoOversteek over het Amsterdam Rijnkanaal (ARK voor intimi) Melle, Jeanette en Henny aan de start foons. Ze gaven ons sein veilig en we roeiden met wat golfslag, maar zonder problemen, naar de overkant. Nog even wat eten en ik mocht weer plaatsnemen op het roeibankje.
12:11 Vreeland – halverwege
Met het frequente doorwisselen vloog de tijd voorbij. De pijntjes vielen tot nu toe mee, mede doordat ik last minute een roeikussen en fatsoenlijke roeihandschoenen had gekocht. Nadat we in het begin door het stedelijke Amsterdam hadden geroeid, konden we het grootste deel van de tocht genieten van kleinere dorpjes en natuur met kronkelende wateren. Hoe anders beleef je de wereld vanaf het water dan vanaf de kant. Overigens: waar Jeanette ons regelmatig liet “pieterburen” door aan één boord te slippen en het andere boord te roeien, en Henny door een passerende schipper ‘Topstuurvrouw’ werd genoemd toen ze succesvol op een smal stuk andere boten aan beide zijden ontweek, mocht ik het als stuur doen met commentaar als ‘Dat heb je goed bekeken’, omdat ik me door twee vrouwen liet roeien. We hebben nog een lange weg te gaan.
14:07 42.2km
Inmiddels hadden we de Olympische marathonafstand geroeid! Toch iets makkelijker per boot dan te voet of op de fiets. Ik was me gestaag door mijn proviand aan het werken, maar het leek erop dat ik het niet allemaal op ging krijgen. Bananen én mueslibollen én haverkoeken én ontbijtkoek was niet nodig geweest. De volgende keer vervang ik een koek door een zakje zoutjes. We waren inmiddels ook de tweede keer het ARK overgestoken en daarna de EHBO-post gepasseerd. De mogelijkheden om extra water te tappen en blaren te laten prikken hebben we niet gebruikt. De resterende afstand was te overzien, de sfeer was goed, alleen nog even uitroeien, toch?
15:23 De laatste keer doorwisselen
Het venijn zat hem helaas - zoals zo vaak - in de staart. Op een breed gedeelte van de route, zonder fatsoenlijke beschutting, kregen we de wind van voren. Niet van andere schippers die vrijwel zonder uitzondering ruim baan maakten en met gepaste snelheid passeerden, maar van moeder natuur. Het tempo zakte en ik keek reikhalzend uit naar mijn volgende stuurbeurt. Gek genoeg is sturen met tegenwind een stuk minder intensief dan roeien met tegenwind. Nog één keer doorwisselen en toen was het opeens tijd voor de laatste kilometers.
16:06 Handen aan het vlot!
En opeens was de vlag van Willem III in zicht. We hadden nog wat energie in de tank, dus zetten we voor de laatste meters nog even lekker aan. Men had “onze” plek aan het vlot keurig vrijgehouden, dus we konden meteen aanleggen en zetten in no De hele tocht alleen maar goede sfeer in de boot time weer voet aan wal. Het voelde aan de ene kant totaal niet alsof het alweer zeven uur geleden was dat we waren gestart, maar aan de andere kant voelden we de kilometers wel degelijk in ons lijf. De uiterst behulpzame leden van Willem III hielpen ons om de boot terug in de loods te leggen en toen konden we beginnen met het nagenieten van onze prestatie.
16:19 IJs
Want als je de Magnum marathon doet, krijg je natuurlijk een Magnum aangeboden aan het eind. Gelukkig voor mij waren er ook raketjes en dat werd daarmee ook gelijk mijn bijnaam (en de naam van dit stuk). Het doel dat we onszelf vooraf hadden gesteld, was lekker doorroeien, lichaam heel houden, beetje moe worden. En dat is gelukt. De blaren waren op twee handen te tellen, de spierpijn was na een paar dagen grotendeels weg en de overige ongemakken waren de volgende dag alweer vergeten. Het was een toffe ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.
Tips
Welke tip wil ik geven aan (aspirant) marathonroeiers? Zoek een marathon uit met een leuke afwisselende route (of doe anders de 24 uur van de Rotte) en ga met een leuke ploeg (en vraag om focus in de boot, als er te veel gekletst wordt). Wanneer je eenmaal aan het roeien bent: zorg dat je elke stuurbeurt wat eet, ook al heb je nog geen honger, en trek je handschoenen - indien van toepassing - aan vóórdat je doorwisselt.
Marathonroeien iets voor jou?
Twijfel je of marathonroeien iets voor jou is? Op de website van Viking staat een berg nuttige informatie. Leg anders je twijfels voor aan een marathonroeier of stuur een mailtje naar
Melle “de Raket” Offringa-van der Meer